De reis van Niels Holgersson

Niels hoeft opeens niet meer naar school.
Hij gaat een reis maken op de rug van een gans.
Zo leert Niels de wereld kennen.

....een schooljongen die werd betoverd.

Hoog in de lucht boven Zweden
over de huizen en over de zee
Vliegen de ganzen naar Lapland
Kruimel en Niels mogen mee

Niels Holgersson
vliegt op een gans naar de zon
Niels Holgersson
komt ie 't najaar weerom

Laag in de donkere bossen
hoog in de bergen waar het koud is en guur
Niels en de ganzen beleven steeds weer een nieuw avontuur.

 

Niels verkrijgbaar bij  www.priegelgoud.nl
 

Nils Holgersson is de naam van de hoofdpersoon van het kinderboek Nils Holgerssons wonderbare reis (Zweeds: Nils Holgerssons underbara resa genom Sverige) van Selma Lagerlöf uit 1906.

Het boek is bedoeld om kinderen op een speelse manier de aardrijkskunde van Zweden te leren.


De familie Holgersson woont in Skåne in het uiterste zuiden van Zweden op een kleine boerderij. Daar groeit hun enige zoon Nils op. Nils is niet zo vriendelijk voor de dieren thuis, hij houdt er van om ze te plagen en te sarren. Als hij op een dag een nisse (een soort kabouter) vangt en weigert die weer vrij te laten, spreekt de boze kabouter een betovering uit over Nils. Hij wordt zo klein als een duim. Nils smeekt de kabouter om hem weer groot te maken, maar de kabouter verdwijnt zonder een spoor na te laten.
Meteen krijgt Nils het aan de stok met de dieren van de boerderij die hem allemaal uitlachen en dreigen om hém nu eens te pesten, en Nils moet vluchten. Hij verstopt zich in de heg die om het erf groeit.
Op dat moment vliegt een groep wilde ganzen over de boerderij. Ze roepen de tamme ganzen op om mee te vliegen naar de bergen en vrij te zijn! De meeste ganzen voelen er echter niets voor om hun leventje op te geven. Alleen Mårten, een jonge ganzerik, wil wel mee. In eerste instantie lukt het hem niet op te stijgen - hij heeft nooit echt vliegen geleerd. Nils heeft er even geen erg in dat hij klein en hulpeloos is en probeert de ganzerik het ontsnappen te belemmeren. Hij grijpt Mårten bij de nek en... op dat moment slaagt die erin op te stijgen. Met veel moeite slaagt Nils erin op de rug van de ganzerik te kruipen.
(WIKIPEDIA)

www.priegelgoud.nl

 

Hoe je iets kunt leren als je op reis gaat met ganzen:
Zes van de ganzen heten Yksi, Kaksi, Kolme, Neljä, Viisi en Kuusi.
Dat zijn de cijfers van 1 tot en met 6 in het Fins.   

Bloemenkrans

Het is midden augustus.
Dankzij de mooie, zonnige zomer is het graan geoogst.

De akkerranden staan te pronken, vol van prachtige veldbloemen.
 
Belle heeft een wens. 
Ze zou graag een bloemenkrans willen!
Ik ga voor mijn kleindochter een bloemenkrans maken.



 
 
 


 

Belle is blij.

Schilderachtig Hoogeland

Vakantie in Groningen op het Hoogeland.

 

Wat een prachtige show gaven  de Reuzen Berenklauwen. We wachtten op het moment dat het vlies, waar de bloem in rijpte, zich opende.

Met mijn moeder van 101 jaar een wandeling maken en een ijsje eten bij Nienoord in Leek.





Bij ons vakantiehuisje in Wehe den Hoorn bloeit de Kiwi-boom.

Op Stort bij Leens hebben we met onze kinderen een heerlijke dag aan de Hoornse Vaart.

Het Raadhuis in Eenrum.

We bezoeken de expositie DE KRACHT VAN KLEUR van Antje Sonnenschein in Galerie Het Raadhuis in Eenrum.

http://www.galeriehetraadhuis.nl/nieuwsbrief/2014-maart/nieuwsbrief-antje-14.html
 De schilderijen van Antje raken mij.

In de schilderijen van Antje Sonnenschein is de liefde voor het Groninger landschap terug te vinden: de kleuren, de motieven, het weidse, de zo typerende boerderijen, de akkers; afhankelijk van het seizoen ook zo verschillend van kleur. Het zijn vooral de kleuren, waarin ik haar liefde voor het  Groninger land zie en herken, wat je ook bij de Ploegschilders kunt ervaren.

Het was fijn om al die kleurenpracht van zo`n 30 schilderijen bij elkaar te zien en te beleven.

 

Antje Sonnenschein zegt in een intervieuw: ‘Die kleuren van het land, die voel ik’ 

 

Fluitekruid bij Leens

Reitdiep



: http://www.galeriehetraadhuis.nl/nieuwsbrief/2014-mei/nieuwsbriefmei2014.html

Nederland viert feest is het thema van de nieuwe expositie
vanaf 27 juni tot 24 augustus 2014 in Galerie Het Raadhuis in Eenrum.

Fliera, het elfje dat niet kon slapen.

Midzomernacht.

Het kleine elfje Fliera is nog helemaal niet moe.
En op een midzomernacht als deze kun je toch niet zomaar gaan slapen. Ze besluit om er op uit te gaan. Iedereen die ze ontmoet is ook klaarwakker. De Prins van de nachtvlinders neemt haar mee naar een midzomernachtfeest. Fliera danst de hele nacht door. En daar word je wel moe van. Zo belandt Fliera uiteindelijk toch nog in dromenland. Daniela Drescher is er ook in dit boek weer in geslaagd om de dieren, elfen en kabouters in haar fantasievolle stijl weer te geven. Kortom, een heerlijk boekje voor het slapen gaan.

"De Prins van de nachtvlinders neemt haar mee naar een midzomernachtfeest"

`Het elfje dat niet kon slapen` is een prachtig geillustreerd prentenboek.

Boek en Figuur, een origineel kado voor jong en oud!

Het elfje Fliera is leuk om te maken.
De jurk van Fliera maak ik van zijde.




Camilla vindt een blonde Fliera mooi.



Boek en Figuur www.priegelgoud.nl

Sint Jans krans/prentbriefkaart Marjan van Zeyl

  

Pinksteren.

 

De wind, wij zien hem niet,
zijn stem klinkt in ons oor,
een briesje of een storm
die alle rust verstoort.

De Geest, wij zien haar niet,
toch horen we haar stem
die goede woorden spreekt
als ik verdrietig ben.

De wind, wij zien hem niet,
maar toch trekt hij zijn spoor:
de golven in de zee,
het lange gras buigt door.

De Geest, wij zien haar niet,
maar zij waait alles schoon
ik ben weer opgelucht,
als na een enge droom.

Vanuit de overkant,
een land dat niemand ziet,
ontvangen wij een kracht,
de Geest die uitzicht biedt.
 

 Johannes 3:8 "De wind waait waarheen hij wil; je hoort zijn geluid, maar je weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat. Zo is het ook met iedereen die uit de Geest geboren is."
 

Pinksteren
 

We vieren het 50 dagen na Pasen, 10 dagen na Hemelvaart.

De Handelingen der Apostelen vertellen ons dat de leerlingen bijeen waren en dat het plotseling geweldig begon te waaien. Voor hun ogen daalden vlammen uit de hemel neer, op elk van hen. Vanaf dat ogenblik konden de leerlingen in alle talen van de wereld spreken.

Nu de natuur in volle bloei is gekomen en een sfeer van prille harmonie uitstraalt, nu alles weer bloesemt en bloeit, vieren christenen het feest van de Trooster, de Levende Bron, het Vuur, de Liefde en de kracht schenkende Geest….. ``allen werden vervuld met de Heilige Geest``.

Pinksteren is ook het feest van de christelijke gemeenschap. Want de mens die door het wezen van Christus is aangeraakt, zal steeds andere mensen zoeken om hen deelgenoot te maken.

 



De pinksterbloem
 

Het eerste pinksterfeest viel in de tijd van het lentefeest van de landbouw in Kanaän, dat zeven weken duurde: een oogstfeest.

Eerst vond het feest der ongezuurde broden plaats aan het eind van de oogst van de gerst, als vroegste graan­oogst. De eerste schoof behoorde toe aan Jaweh, die opnieuw het bestaan gegarandeerd had; daarom was iedere vermenging met zuurdesem uit de oude oogst verboden. Later werden Pascha (het feest van de bevrijding uit Egypte) en het feest der on­gezuurde broden samengevoegd.
 

Het Wekenfeest is het feest van de Sinaïtische openbaring, én het is een bloemenfeest.

Het Wekenfeest sloot met de tarweoogst de zeven weken durende graanoogst af. Van deze tarwe werden twee gedesemde broden naar de tempel gebracht. Het Wekenfeest, ook Pinksteren genoemd, werd ook het feest der eerstelingen van de veldvruchten.

Op verschillende plaatsen in de Bijbel kunnen we de voorschriften aangaande het Wekenfeest vinden. In Ex. 34:22 staat: ‘het feest der weken, der eerstelingen van de tarweoogst, zult gij vieren’. In Lev. 23:16 staat dat Israël zeven volle weken moet tellen vanaf de sabbat die volgt op het Paasfeest: vijftig dagen. Hieraan heeft het Pinksterfeest zijn naam te danken. Het werd ook wel het feest van de ‘vijftigste’ genoemd. In het Grieks is dat: pentacosta. Daarvan is onze naam ‘Pinksteren’ afgeleid.

 

Folklore: De Pinksterblom of Pinksterbruid is een meisje dat door de jongemannen van de gemeenschap wordt gekozen uit de huwbare meisjes. Ze wordt dan versierd met bloemen of kransen door het dorp rondgeleid, gevolgd door een bonte stoet jongens en meisjes. Vaak worden er liedjes gezongen en krijgen de zangers geld of zoetigheden. Daarna wordt er de hele dag feest gevierd. Het Pinksterblomfeest was in vroeger tijden nauw verbonden met de hoop op vruchtbare akkers, en, ook niet onbelangrijk, een moment waarop jongens en meisjes elkaar konden ontmoeten. Waaruit soms weer letterlijk ‘vruchtbare’ samenkomsten volgden…

  

 

www.priegelgoud.nl


Hier is onze fiere pinksterblom
En ik zou hem zo graag eens wezen
Met zijn mooie kransen op het hoofd
En met zijn klinkende belle
Recht is recht, krom is krom
Gelief je ook wat te geven voor de fiere pinksterblom
Want de fiere pinksterblom moet voort!

Boer, ik vraag je voor de laatste maal:
Heb je soms nog takkebossen?
In het donker stoken wij ons vuur
Dat fikt en vlamt en knettert
Vuur en vlam, rook en smook
Zeg, danst misschien jouw mooie Trieneke deze avond ook
Met de fiere pinksterblom in ’t rond?

Tekst en melodie genoteerd op Terschelling door Jaap Kunst
Uit: Terschellinger volksleven 1915

http://www.liedjeskist.nl/liedjes_a-z/p-liedjes/pinksterblom.htm
 

De Meiboom

 

Ik wil den mei gaan houwen

Voor mijn liefs' vensterkijn
Ende schenken mijn lief trouwe
Die allerliefste mijn
Ende zeggen: Lief wilt komen
Voor u klein vensterken staan
Ontvangt den mei met bloemen
Hij is zo wel gedaan

 

Prent uit het jaar 1767

 

Op 1 mei staat alles in bloei en in de landbouw breekt een periode van betrekkelijke rust aan. Op het platteland gebruikte men die omstandigheid om regelingen te treffen t.a.v van werk. Zo deden op of "'rond de meidag"' ( de eerste mei) nieuwe knechten en dienstboden hun intrede en werden landerijen in pacht genomen. Ook in steden handhaafde men dit boerenritme.

Tegen deze achtergrond voltrok zich het meifeest, met zijn vruchtbaarheidssymboliek. Niet alleen ten aanzien van land, gewas en vee, ook ten aanzien van huwbare jongens en meisjes.

In de nacht voor 1 mei werden de meibomen geplant, meitakken geplaats op huizen en stallen en brandstapels opgericht voor de traditonele meivuren.

In de Middeleeuwen moesten dus hele steden in het groen zijn gezet. Elk huis had zijn meiboom, elk venster zijn meitak.

In het holst van de nacht gingen de jongens de meitakken bij de huizen van de meisjes aanbrengen.

Aansluitend begon het dansen rond de meiboom

 

 

De oude meiboom heeft nog diverse sporen in Nederland nagelaten. De paasstaak van Denekamp, de pinksterkroon van Deventer en de kallemooi van Schiermonnikoog herinneren eraan, evenals de traditionele boomtak op het hoogste punt van een bouw. Verder resteren in Zuid-Limburg enkele echte meibomen.

 

De eerste mei is als feest zo goed als verdwenen in Nederland.

 

 

Op de Vrije School wordt grote aandacht besteed aan het ritmische beleven van het jaarverloop. Daarbij spelen de jaarfeesten een belangrijke rol. Door elk jaar opnieuw de jaarfeesten te vieren, vinden de kinderen een houvast in het tijdsverloop van een jaar.

Het feest van de Meiboom wordt op de Vrije school nog in ere gehouden rond het Pinksterfeest.

 

Jongens en meisjes dansen met Juffie rond de meiboom.

Verkrijgbaar bij www.priegelgoud.nl

Van Schaap tot Wol en Draad.

 Pelle`s nieuwe kleren.

"Pelle had een lam, dat helemaal van hem was. Het lam werd groter, maar Pelle werd ook groter. De wol van het lam werd steeds langer, en Pelle`s kleren werden steeds korter. Toen Nam Pelle een schaar en schoor daarmee de wol van het lam af."

Grootmoeder maakt het wol tot draad. Pelle verft het garen blauw en brengt het naar zijn moeder, die het tot stof weeft. Pelle gaat dan naar de kleermaker, die voor Pelle een heel nieuw pak maakt. Pelle stapt in zijn nieuwe pak naar het lam en zegt:
"'Dank je wel voor deze mooie kleren!''

www.priegelgoud.nl  Boek en Figuur.

Schapen op de hei

In heiige ruigten, de heuvel af,
Staat trouw bij zijn schapen,
Die dromerig slapen,
Wat verder,
Een herder
En leunt op zijn staf.

De zon doorvonkt het bruin wollig haar,
Verzilvert de randen
Met blinkende banden —
De vachten,
Ze wachten
De knippende schaar.

Gedichten (1910). Schrijver Jacob Winkler Prins
 

VAN SCHAAP TOT DRAAD; een leuk filmpje:  https://www.youtube.com/watch?v=6g3R3zkogXw

Workshop Droogvilten in Zeist West:
Vrijdagmiddag 11 april.

Een schaap!                       (Pakketje van de Witte Engel)

 

met een heel leuk resultaat!



Alle dames heel erg bedankt voor de deelname aan de workshop en tot een volgende keer.



... en wat kreeg ik een leuk presentje van de organisatie.

 

Ik wens u hele fijne Paasdagen.

Janna