Vier de seizoenen

maandag 21 april 2014

De Meiboom

Ik wil den mei gaan houwen

Voor mijn liefs' vensterkijn
Ende schenken mijn lief trouwe
Die allerliefste mijn
Ende zeggen: Lief wilt komen
Voor u klein vensterken staan
Ontvangt den mei met bloemen
Hij is zo wel gedaan

Prent uit het jaar 1767

Op 1 mei staat alles in bloei en in de landbouw breekt een periode van betrekkelijke rust aan. Op het platteland gebruikte men die omstandigheid om regelingen te treffen t.a.v van werk. Zo deden op of "'rond de meidag"' ( de eerste mei) nieuwe knechten en dienstboden hun intrede en werden landerijen in pacht genomen. Ook in steden handhaafde men dit boerenritme.

Tegen deze achtergrond voltrok zich het meifeest, met zijn vruchtbaarheidssymboliek. Niet alleen ten aanzien van land, gewas en vee, ook ten aanzien van huwbare jongens en meisjes.

In de nacht voor 1 mei werden de meibomen geplant, meitakken geplaats op huizen en stallen en brandstapels opgericht voor de traditonele meivuren.

In de Middeleeuwen moesten dus hele steden in het groen zijn gezet. Elk huis had zijn meiboom, elk venster zijn meitak.

In het holst van de nacht gingen de jongens de meitakken bij de huizen van de meisjes aanbrengen.

Aansluitend begon het dansen rond de meiboom

De oude meiboom heeft nog diverse sporen in Nederland nagelaten. De paasstaak van Denekamp, de pinksterkroon van Deventer en de kallemooi van Schiermonnikoog herinneren eraan, evenals de traditionele boomtak op het hoogste punt van een bouw. Verder resteren in Zuid-Limburg enkele echte meibomen.

De eerste mei is als feest zo goed als verdwenen in Nederland.

Op de Vrije School wordt grote aandacht besteed aan het ritmische beleven van het jaarverloop. Daarbij spelen de jaarfeesten een belangrijke rol. Door elk jaar opnieuw de jaarfeesten te vieren, vinden de kinderen een houvast in het tijdsverloop van een jaar.

Het feest van de Meiboom wordt op de Vrije school nog in ere gehouden rond het Pinksterfeest.

Jongens en meisjes dansen met Juffie rond de meiboom.

Verkrijgbaar bij www.priegelgoud.nl

zaterdag 12 april 2014

Van Schaap tot Wol en Draad.

Pelle`s nieuwe kleren.

"Pelle had een lam, dat helemaal van hem was. Het lam werd groter, maar Pelle werd ook groter. De wol van het lam werd steeds langer, en Pelle`s kleren werden steeds korter. Toen Nam Pelle een schaar en schoor daarmee de wol van het lam af."

Grootmoeder maakt het wol tot draad. Pelle verft het garen blauw en brengt het naar zijn moeder, die het tot stof weeft. Pelle gaat dan naar de kleermaker, die voor Pelle een heel nieuw pak maakt. Pelle stapt in zijn nieuwe pak naar het lam en zegt:
"'Dank je wel voor deze mooie kleren!''

www.priegelgoud.nl Boek en Figuur.

Schapen op de hei

In heiige ruigten, de heuvel af,
Staat trouw bij zijn schapen,
Die dromerig slapen,
Wat verder,
Een herder
En leunt op zijn staf.

De zon doorvonkt het bruin wollig haar,
Verzilvert de randen
Met blinkende banden —
De vachten,
Ze wachten
De knippende schaar.

Gedichten (1910). Schrijver Jacob Winkler Prins

VAN SCHAAP TOT DRAAD; een leuk filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=6g3R3zkogXw

Workshop Droogvilten in Zeist West:
Vrijdagmiddag 11 april.

Een schaap! (Pakketje van de Witte Engel)

met een heel leuk resultaat!

Alle dames heel erg bedankt voor de deelname aan de workshop en tot een volgende keer.

... en wat kreeg ik een leuk presentje van de organisatie.

Ik wens u hele fijne Paasdagen.

Janna

zondag 9 maart 2014

Voorjaar

Het is zondag 9 maart! Het lijkt erop dat de lente is aangebroken...

Rowan is 7 jaar en maakt voor oma een tekening - DE LENTE

Voor heel veel mensen aanleiding om de tuin in te gaan of een terrasje te zoeken. Ik ga een lentetafereeltje maken van wolvilt.

Lentetafereeltje www.priegelgoud.nl

Viltfiguren voor de seizoenstafel en viltfiguren bij prentenboeken, knuffels en kraamkadootjes. Dit alles is te zien op mijn website en ........

a.s donderdag 13 maart /lentemarktje priegelgoud
in het verpleeghuis Leendert Meeshuis in Bilthoven
van 10.00 u tot 15.00 u.

============
Een week geleden bewonderde ik de sneeuwklokjes bij de borg Verhildersum.
De sneeuwklokjes in heel veel variaties en de aconiet.

Zo'n dag

Zo'n dag,
waarop de lucht vol luchtigheid is,
lentewind plagerig achterom sluipt,
van zoveel niet benoembaars bol staat,
Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.

Zo'n dag,
waarop het frisgerokte meisje
van de buren hoog moet reiken
naar knoppen in hun kersenboom,
wind de verleiding niet weerstaat.

Zo'n dag,
waarop ik gebukt mijn tuin spit,
op harde resten winter stuit,
ijs vind in verborgen hoeken,
wat was toegedekt weer bloot leg.

© Atze van Wieren
Opgenomen in de
'Dagkalender van de Nederlandse en
Vlaamse Poëzie'
Samensteller Hans Warren, Uitg. Meulenhoff

Spreuk: De winter sterft in de lente om in de herfst opnieuw geboren te worden. Marche Blumenberg

zaterdag 1 februari 2014

Vrouw Holle Boek en Figuur

Vrouw Holle. Een sprookje van Grimm.
In de originele uitgave van Grimm is dit de afbeelding die het sprookje Vrouw Holle illustreerd.

Bij prentenboeken met een sprookjes-achtige inhoud maak ik een Figuur, een Hoofdpersoon uit het verhaal. Bijvoorbeeld Goudlokje, Roodkapje, Doornroosje, Tomte Tummetot, Thijm, Tatatoek, Olle. Pelle, Vrouw Holle e.a.

Boek en Figuur.

Hoe kun je een Figuurtje als Vrouw Holle gebruiken naast het voorlezen of vertellen van het sprookje uit het prentenboek.
Het figuurtje Vrouw Holle kan geplaats worden op een tafeltje bij de verteller. Een doek in kleur van de sfeer van het boek en een scene uit het verhaal.

In een Tafelspel
komen tijdens het vertellen de figuren uit het boek tot leven en bewegen de figuren op weg naar hun doel. Het is handig om het samen met iemand te doen. De ene vertelt of leest voor
en de ander luistert en beweegt een figuur.
Ik heb uit het sprookje van Vrouw Holle de figuren en hun levensweg gemaakt en wil het hier laten zien.

De weg van de dochters van boven naar beneden...

De stiefmoeder van een van de twee dochters.

Een weduwe had twee dochters; de ene was mooi en vlijtig, de andere lelijk en lui. Zij hield echter veel meer van de lelijke en luie omdat deze haar echte dochter was en de andere moest al het werk doen en de assepoes in huis zijn. Het arme meisje moest iedere dag op de grote weg bij de put gaan zitten en zoveel spinnen dat het bloed uit haar vingers liep.

Het meisje prikte zich en wilde de spoel in de put afspoelen, maar de spoel viel in de put. Haar stiefmoeder sprak: Als jij je spoel hebt laten vallen, moet je hem er ook weer uit halen."' Uit angst sprong ze in de put. Ze verloor haar bewsutzijn en werd weer wakker op een mooie weide.

Ze deed onderweg wat haar gevraagd werd. "'Haal me uit de oven" en "'Pluk mij"'

Ze kwam bij Vrouw Holle in dienst en deed haar best, totdat ze heimwee kreeg naar boven/naar huis

En ze mocht gaan naar huis terug. Ze ging door de poort en werd beloond met goud.

Thuis gekomen riep de Haan: Kukelu, terug is onze gouden jonkvrouw nu.

De eigen dochter wilde ook veel goud verdienen en ging dezelfde weg.

Zij luisterde niet naar de roep van de oven en de appelboom.
en ze lag te luieren bij Vouw Holle. Toen zij door de poort terug ging,
viel er pek over haar heen

www.priegelgoud.nl

Toen kwam het luie meisje thuis. Zij was echter helemaal met pek bedekt en de Haan riep, toen hij haar zag: "'Kukelu, terug is onze vuile jonkvrouw nu." Het pek bleef aan haar kleven en het ging er nooit meer af.

***************
Ook kunnen wij het Tafelspel van Vrouw Holle uitspelen voor een groep.
Zie voor meer informatie ook de blog:
https://devierseizoenen-janna.blogspot.com/2019/01/tafelspel.html

Hartegroet
Jannie

vrijdag 3 januari 2014

De Sneeuwkoningin

Een sprookje van ANDERSEN. (1805-1875).

De sprookjes Het lelijke jonge eendje, Het denneboompje en Het meisje met de zwavelstokjes zijn ook van Andersen.

De volgende 2 foto`s zijn illiustratie`s uit het prentenboek:

DE SNEEUWKONINGIN door Andersen/Bernadette, uitgegeven door Christofoor.
Dit boek inspireerde mij de Sneeuwkoningin te gaan maken.

De sneeuwkoningin' van Hans Christian Andersen is de geschiedenis van twee innig verbonden kinderen die door het levenslot uit elkaar worden gedreven. Kay wordt getroffen door rondvliegende scherven van de duivelse spiegel. Het glassplintertje in zijn oog maakt dat Kay alles misvormd gaat zien. Het scherfje in zijn hart veroorzaakt een dodelijke verkilling. Hij beseft dit niet en raakt in de ban van de sneeuwkoningin. Zij is de personificatie van de verblindende, schitterende perfectie, waar het ijskoude verstand triomfeert.

Gerda voelt zich geroepen haar vriendje Kay te zoeken en trekt de wijde wereld in. Haar diepe verlangen om hem terug te vinden leidt haar door alle lagen van het bewustzijn. Gerda (haar naam betekent parel) is het symbool van de liefde. Voor haar is alles bezield. Zij spreekt met alles en iedereen. Door haar onschuld worden mensen en dieren ontroerd en bevrijd. Ze willen niets liever dan haar

helpen.

Juke Hudig /met pastels

Het sprookje laat een inwijdingsweg zien, vol van beproevingen en verrukkingen. De strijd tussen goed en kwaad, waarin de liefde overwint. Wanneer het hart is bevrijd, is de ziel volwassen.

Boek en Figuur , verkrijgbaar bij www.priegelgoud.nl

Kai, de hoofdpersoon, komt op een gegeven moment tot de conclusie, dat de Sneeuwkoningin wel oke is, om dat ze perfect is.

Het karakter van de sneeuwkoningin die ik maakte, komt niet helemaal overeen met die van het sprookje, waarin ze staat voor het Verstand.

Het sprookje is te lezen in een volledige uitgave Hans Christian Andersen, sprookjes en verhalen, opnieuw uit het Deens vertaald door Dr. Annelies van Hees. Uitgegeven door Lemniscaat.

Het sprookje is in het origineel opgebouwd uit 7 verhalen.

De tekst van het sprookje is te lezen op:

http://www.beleven.org/verhaal/de_sneeuwkoningin

woensdag 13 november 2013

Sint Maartenfeest op 11 november

Een Gronings Sint Maartenlied:

`k Stoa veur joen deur en `t is duuster ,
mit mien lanteern en ik luuster.
Komt der nog ain? Ik ken niks zain,
aans gon`k weer vot ien `t duuster.

We maken samen met onze kleinkinderen een lampion voor het Sint Maartenfeest.

En we koken een heerlijke pompoensoep.

Iets over de oorsprong van het Sint Maartensfeest op 11 november.

Overgenomen en vertaald vanuit het Gronings dialect uit het boek: Midwintertied - Van Suntermeerten tot Lichtmis.

Meestal was de dag dat een Heilige vereerd werd ook zijn sterfdag. Bij Sint Maarten is dat niet zo.
(Sint Maarten werd geboren op 8 november en werd begraven op 11 november/Janna).
11 november was altijd al een feestdag, het was een Boerennieuwjaar. Het werk op het land was eerst gedaan, schuur zat vol graan en de nieuwe wijn lag in de kelder. Het vee kwam nu op stal en het was tijd om te slachten: `Sunte meerten haar `n kou, dij mos noar de slachter tou.`(is een gronings s.maartenlied)
Op 11 november betaalden de boeren pacht, net zoals op 11 mei. Het was ook het feest van de Romeinse god Mars, de god van oorlog en ook van de landbouw. 11 november was een dankfeest en dat vierden men door lekker te drinken en plezier te maken.
Sint Maarten is op de elfde november, omdat hij een groot heilige was en zijn naam had ook een bijzondere betekenis: Man van Mars. Dat betekent: ik vecht.En dat paste goed bij die dag. Op het feest van Sint Maarten werd ook altijd markt gehouden. Er was dan een optocht en dan kregen kinderen iets lekkers. Toen die optochten niet meer door de volwassenen gehouden werden, deden de kinderen het. Als dank voor warmte en licht en zang kregen de kinderen appels, peren en geld.